Bright-Side Stories

Bright-Side Stories

Niet seffens, niet subiet ... the time is now!

Oriëntatietrip & househunting april 2013

Voorjaar 2013Posted by Linda Wed, August 14, 2013 15:11

Aankomst Oriëntatietrip/househunting- Nacht van 22 op 23 april 2013

Goed aangekomen in Bangalore.
23°C om middernacht. Daarmee kan ik leven.
Tijdsverschil met België = 3,5u.

De chauffeur die ons stond op te wachten heeft het steeds over 'Mister Ronny'. Want Schrijvers is voor buitenlanders gewoon te moeilijk om uit te spreken.

Ze rijden hier links ... allez, op papier toch. Lees maar: in het midden en soms ook wel rechts. Maar dan gebruiken ze naast het gaspedaal hun claxon (te pas en te onpas). Ik heb mij toch een paar keer schrap gezet, maar 12 keer of zo.

Bij het hotel aangekomen werd de auto volledig gecontroleerd, ook gescand langs de onderkant. Toch even wennen. En de bagage moest ook door de scanner, net zoals op de vlieghaven.

Leuk hotel! Benieuwd wat morgen zal brengen.



23 april 2013

Acclimatisatiedagje vandaag!

Omdat Ronny conference calls had… vooral in het hotel gebleven.
Toch even naar buiten. Ronny’s zwembroek was niet mee. En met een groot zwembad in je hotel en een man die traint voor een halve triathlon is dat een kleine ramp.
Dus op naar een kleine shopping mall in de buurt. Ik ben alle shops binnengestapt en heb overal mijne parole gedaan. Maar geen zwembroek.

Zo leer je wel snel bij. Mensen hier zullen niet gauw zeggen dat ze je niet kunnen helpen. Ze geven wel onmiddellijk aan wat ze wél allemaal verkopen. Maar een zwembroek, daarvoor heb je weinig alternatieven, he .

Daarna mijn probleem in het hotel aangekaart. Maar dat is toch ‘No problem’, zeggen ze hier. Ze gingen onmiddellijk wat telefoons doen, vroegen de maat en binnen het uur had Ronny zijn kleinood. En toen ik wou betalen was het antwoord: ‘Moet niet, dat is een cadeautje van het hotel’. Geweldig toch!

Daarnet ook een meeting gehad met het bureau dat ons gaat helpen bij de huizenjacht en andere formaliteiten. Want we worden officiële inwoners in India.

Zegt die man tegen mij: ‘My name is Bunny’. Ik kon nog net een wilde bulderlach onderdrukken. Ze doen hun werk wel goed. Gaven ook tips ivm gebruiken hier.
Als je bv iemand iets vraagt … en die schudt zijn hoofd, wil dat niet zeggen dat hij ‘neen’ zegt. Eigenlijk wil hij meegeven dat hij je begrepen heeft, en het waarschijnlijk ook zal doen. Je moet het maar weten, he.

Morgen starten we de oriëntatietrip en househunting!

Toen ik achteraf op het businesskaartje keek was ik blij dat ik mijn lach had kunnen inhouden. Onze man heet ‘BuDDy Smith’. Met een ‘buddy’ voel ik mij al veel geruster

Zeg nu zelf ... bij zo'n zwembad heb je beter je zwembroek mee smiley



25 april 2013

‘Zal ik je eens vertellen hoe ik aan mijn naam kom?’
De vraag kwam out of the blue. Ik moest even naar adem happen om niet opnieuw in mijn lach te stikken. Had Bunny, eh Buddy na onze eerste ontmoeting mijn facebookprofiel gecheckt?

Ja, natuurlijk wou ik dat! Als je je openstelt voor mensen, … komen verhalen vaak vanzelf. ‘Wel ik ben niet geboren in een ziekenhuis’, vervolgde onze Relocation Officer. ‘Ik was het zevende kind in rij, Indische moeder en Engelse vader… en ik floepte er ineens uit in de badkamer!’

Zijn hele gezicht grijnsde breed. ‘Nu je het zegt, grapte ik. ‘Je ziet er nog altijd naar uit!’ Na een dagje samenzijn wist hij wel dat ik zoiets niet meen en graag al gekscherend door het leven stap.

We hebben wat afgelachen de laatste 2 dagen. Het was zo’n guy die zijn werk wel serieus neemt, maar het leven iets lichter. Daar hou ik van!

‘Daarna gingen mijn ouders feesten om mijn geboorte te vieren’, ging hij verder. ‘ En toen ze mij moesten registreren waren ze dus straalbezopen. Mijn naam ging normaal ‘Keith’ zijn. Maar er ging dus wel degelijk iets mis … and now I’m stuck with the name Buddy!’ Zijn lach veranderde in een geforceerde pruillip.

Je kan niet geloven hoeveel deugd het deed om mijn bulderlach vrij te laten ontsnappen. Eindelijk mocht het!


Spicy ontbijtjes

Ik heb in het hotel gesmuld van telkens lekkere spicy ontbijtjes.


De linkse foto toont o.a. Dhosa, Vada, Upama, Uttapam, Puri en de curry heet Saambhar. Rechts zie je een grote Uttapam met uien en tomaatjes.



26 april 2013

What (not) to wear?

Wat doe jij aan bij meer dan 33°C? Niet veel, zal je mij wellicht antwoorden.
Wat doe je als Westerse vrouw in Bangalore aan bij zo’n hete temperatuur?

Ik stelde de vraag aan de Indiase dame van het agentschap.’ Best een lange broek’, zei ze. Ze zag mij bedenkelijk kijken. ‘Of je zorgt er voor dat je benen wat bedekt zijn. Geen hot pants op straat.’ Nu, dat laatste was ik ook niet direct van plan ‘En je schouders bedekken. Geen haltertopjes en liefst een mouwtje tot aan de elleboog.’ Mijn wenkbrauwen gingen opnieuw omhoog.

‘Ga gewoon deftig straat op’, glimlachte ze. ‘En zeker niet ’s avonds of ’s nachts alleen op stap! Not safe!' Met sommige dingen ga ik het toch moeilijk hebben. Dan doe je jaren je best om er een beetje vrijgevochten uit te komen … en ineens lijkt je vrijheid terug aan banden gelegd.

Eens kijken hoe we hiermee omgaan. De eerste dag van onze househunting droeg ik een driekwart broek met een los bloesje en lage schoenen. Beetje toeriste. Ik zat safe, maar voelde me behoorlijk plomp.

Omdat ik toch in het gezelschap van 2 mannen was deed ik de test. De volgende dag droeg ik een fladderrokje tot op de knie, een meer aanspannend bloesje met korte mouwtjes en een meer elegant schoentje met hakje. Ik was heel netjes, maar het verschil was duidelijk merkbaar. Mannen staren je zonder scrupules na. Zoiets merk je als vrouw onmiddellijk. Zelfs Buddy maakte een opmerking over mijn hakken. Onder het mom dat ik er niet ver mee zou kunnen stappen. ‘Don’t worry’, lachte Ronny. ‘She can do miles on that shoes!’

Het zal voor mij een evenwichtsoefening worden tussen mij aanpassen aan mijn gastland en mezelf niet verloochenen. Maar we zullen er wel geraken. Het grappigste dat ik gisteren meemaakte was de poortwachter van een woningcomplex die ik bij het binnengaan vriendelijk groette. Hij zei goeiedag terug … tegen mijn benen! *Zo.klein.ben.ik.nu.ook.weer.niet*.

Vandaag had ik het gevonden, ik droeg dezelfde soort kleding ... enkel mijn schoenen aangepast. Een sleehak is de oplossing! India en ik gaan nog wat compromissen sluiten ...

  • Comments(0)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.